روز ۲۸ آبان روز ﭙیشگیری از کودک آزاری بود من به همراه چندنفر از دوستان به سمیناری که در این مورد برگزار شده بود رفتیم. مباحث کودک آزاری از نظر روانشناسی حقوقی وحجم آن در جامعه بررسی شد.به نظرم جالب وقابل فهم آمد بحثهایی که در سمینار شد این بود که حتی کودک آزاری در قوانین ما وجود دارد مثلا از نظر کمیته جهانی حمایت از کودک ؛کودک ازسن صفر تا ۱۸ سال را می گویند. حال آنکه در قوانین ما دیده شده که نوجوانان به اعدام محکوم می شوند. مسائل فرهنگی را مطرح شد اینکه کودک آزاری بخشی از فرهنگ ماست .

وقتی فکر کردم ؛ به آن خوب  نگاه کردم متوجه شدم من هم نوعی کودک آزار هستم .البته بدون انکه متوجه باشم .مباحث کودک آزاری آنقدر وسیع وآنقد رگسترده است که برخورد فرهنگی وسیعی می خواهد .وقتی خوب در سطح جامعه دقت کنیم آنقدر که تبلیغ ماکارانی یا چیبس می شود آیا مسائل کودک آزاری هم مورد توجه قرار می گیرد .کودکی که آینده ی کشور به او بستگی دارد.

 جدا ایا ما در این موارد می اندیشیم ؟ویا حتی بعد از خواندن مطلبی آن هم اتفاقی  چه نگرشی داریم ؟برای معضلات اجتماعی چه می توانیم بکنیم .

؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟